بررسی رابطه بین کمال گرایی والدین با عزت نفس، جرأت ورزی و خودکارآمدی فرزندان (2)

تحقیق در مورد بررسی رابطه بین کمال گرایی والدین با عزت نفس، جرأت ورزی و خودکارآمدی فرزندان 125 ص

فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت

تعداد صفحات: 129

فصل اول

کلیات پژوهش

مقدمه:

بی تردید کمال گرایی یکی از ویژگی های شخصیتی می باشد که می تواند هم سازنده، مفید و مثبت باشد و هم نوروتیک و کژ کنش. نیروی انگیزشی هر فرد به سوی رشد و خود شکوفایی است. همه افراد نیاز دارند که توانایی های بالقوه خود را تا بالاترین اندازه ممکن شکوفا کنند و به رشدی فراتر از رشد کنونی خود دست یابند. گرایش طبیعی افراد حرکت از مسیر تحقق توانایی های بالقوه خودش است، هرچند ممکن است در این راه با برخی موانع محیطی و اجتماعی رو به رو شوند. البته رسیدن به کمال و شکوفا ساختن استعدادها و توانایی های نهفته و بالقوه فرد به خودی خود بسیار ارزشمند است و در این وادی کمال گرایی امری مثبت و پسندیده است ولی آن چه که به آن اشاره شده است جنبه افراطی یا منفی کمال گرایی است.

کلی اینک (1998) کمال گرایی را اعتقاد فرد به کامل بودن و احساس اضطراب و فشار روانی بالا و ترس از این که نتواند مطابق انتظارات خود زندگی کند، تعریف می کند.

طبق نظریت (1984) کمال گرایی یک پدیده ناتوان کننده شایع است و کمال گرایان به حالات عاطفی منفی مثل احساس گناه، احساس شکست، عزت نفس پایین و مسامحه کاری حساس هستند.

اغلب نظریه ها بر این باورند که عزت نفس ویژگی دیرپای شخصیت است و به برخی سطوح کلی و فرضی خود ارزیابی و حرمت نفس اشاره دارد. به بیان دیگر درکی است که فرد از خود دارد، ولی این درک باداوری های ارزشی همراه است و در برگیرنده ی میزانی از حرمت نفس و خویشتن پذیری می باشد (اسلامی نسب، 1373). برخی از محققین رابطه عزت نفس و خویشتن را ناشی از مقایسه های اجتماعی می دانند، بدین معنا که جنبه هایی از خویشتن از راه مقایسه خود با اشخاص مهم دیگر برای شخص شکل می گیرد. به اعتقاد این پژوهشگران، خودآرمانی که رابطه نزدیکی با کمال گرایی دارد می تواند نتیجه مقایسه اجتماعی با افراد باشد. این مفهوم با کمال گرایی دیگر مدار در نظریه هیویتو همکاران (1991) همپوشانی دارد. می سیل دین (1963) نیز مشاهده کرد که عزت نفس پایین و ناخشنودی از خود از عناصر کلیدی کمال گرایی هستند.

در چند دهه اخیر توجه زیادی به مبحث جرأت ورزیشده است که خود نشانگر اهمیت این جنبه تعامل اجتماعی است. به عقیده ریس و گراهام (1991) جرأت ورزی یعنی توانایی ابراز خویشتن به گونه صریح، مستقیم و مناسب، ارج نهادن به احساس و فکر خود و شناخت نقاط قوت و ضعف خویشتن. در واقع جرأت ورزی به معنی احترام گذاشتن به خود و دیگران است. یکی از صفاتی که فرد را مستعد و آماده فشار روانی می کند سطح پایین جرأت ورزی است، یعنی فرد در اظهار باورهای شخصی، نگرش ها و احساسات دچار مشکل است و نمی تواند در برابر چشم داشت های بیش از حد دیگران واکنش نشان دهد. سطح پایین جرأت ورزی اغلب با گرایش شدید کمال گرایانه همراه است، یعنی فرد هر چیزی را درست و کامل می خواهد، چنین شخصی می خواهد همه چیز را در کنترل داشته باشد و کارهایش مورد پسند همه قرار گیرد و همین موضوع می تواند به سطوح بالایی از ناکامی و فشار روانی بینجامد (هرمزی نژاد، 1380)

خودکارآمدییک سازه محوری در نظریه شناختی- اجتماعی آلبرت بندورا است. منظور از خودکارآمدی، باورهای شخص درباره قابلیت هایش برای سازماندهی و اجراء

برای دانلود این فایل اینجا کلیک نمایید

The PDF version of this page!

بررسی رابطه بین کمال گرایی والدین با عزت نفس، جرأت ورزی و خودکارآمدی فرزندان (2)